Gwiezdne dziedzictwo

Zacząłem czytać dość niedbale... nie mogłem się skupić. Ale po kilku kartkach rozmytej fabuły wątek uderza jak grom z jasnego nieba. Niezwykłe odkrycie na Księżycu. Bam! I zaczyna się. Fabuła pleciona jest jak nić pajęcza wokół znaleziska. Tak samo jak naukowcy zaczynają snuć teorie. Poznajemy coraz więcej hipotez które wydają się mieć wiele wspólnego z faktami (faktami świata książki). Nie są to pomysły bezpodstawne. O nie! Badając znalezisko autor rękami naukowców pokazuje jak współczesna nauka potrafi rozszyfrowywać łamigłówki korzystając z wielu dziedzin: lingwistyki, biologii, astrofizyki, anatomii. Ze wszystkich nici powstaje spory kłębek. A potem: trach! Prolog staje się zupełnie jasny - musiałem wrócić i przeczytać go jeszcze raz :) Książka zatem nudziła tylko przez kilka kartek, potem już nie sposób się oderwać wraz postępem prac naukowców. Czas rozpocząć część drugą...