Gwiazda szeryfa

Swoją opinię zacznę od wyrażenia uznania dla autorki. Za wybranie na debiutancką powieść tematu, który nie należy do najłatwiejszych. Życie Polaków w Prusach Wschodnich po "wyzwoleniu" tych ziem przez sowietów (świadomie używam małej litery) to temat-rzeka, nigdy do końca nierozpracowany. W Olsztynku dochodzi do masakrycznych morderstw. Próbuje je rozwikłać młody policjant. Sam, bo na dwójkę kolegów z posterunku liczyć nie może. Wędrujemy wraz z nim i innymi bohaterami powieści przez sam Olsztynek i przez pobliskie wioski. Poznajemy ludzi, którzy przyjechali na te Ziemie Odzyskane z nadzieję na... tak naprawdę nie wiadomo, na co. Zwabieni propagandowym bełkotem, omamieni mirażem jakiegoś polskiego Eldorado próbują tutaj jakoś żyć, ledwo wiążąc koniec z końcem. I tutaj pojawił mi się pierwszy zgrzyt. Miałem wrażenie, że A.Borowiec pokazuje miejscowych zbyt jednostronnie. Dominują postacie jednoznacznie złe, pazerne, wyzbyte ludzkich uczuć, nieczułe na krzywdę innych. Oczywiście byli i tacy, ale postacie pozytywne w powieści można policzyć na palcach jednej ręki. Kolejne strony niby przybliżają nas do rozwiązania zagadki, ale tak naprawdę czytelnik ciągle stoi w miejscu Rekompensatą za to 'stanie' jest bardzo barwny opis zrujnowanego miasteczka, zachowań jego mieszkańców, filozofii rządzących nim kacyków. Ostatnie kilkadziesiąt stron czytałem z rosnącym niedowierzaniem. Mogę zrozumieć wplecenie magii w życie codzienne mieszkańców, ale nie w takim stopniu. Powieść zapowiadająca się jako niezły kryminał z bogatą otoczką obyczajową przeistacza się nagle w... horror ? baśń ? Sam nie wiem w co. Zakończenie książki spowodowało odjęcie przeze mnie 1-2 gwiazdek. Rozumiem, że będzie następny tom, ale nie wiem czy po niego sięgnę. Reasumując, nie odradzam, ale i nie mogę z czystym sumieniem polecić.