Gry nie tylko miłosne

Nie jest to książka najwyższych lotów, ale dość przeciętna powieść obyczajowo- kryminalna. Na początku nie dzieje się za wiele, potem akcja rusza i zagęszcza się trochę za bardzo, przez to robi się mało wiarygodna. Postaci nie wbijają w fotel, główni bohaterowie są rozpoznawalni, ale nie zdziwiłoby mnie, gdyby drugoplanowi zaczęli się komuś mieszać. Niestety, w części obyczajowej „Gry nie tylko miłosne” nie dorównują „Modliszce”, są dosyć zbliżone- i niestety, nie jest to zaleta- do „Salonowego życia”, nadmiar adoratorów i romansów sprawia, że ta część zaczyna irytować.