Gra w życie. Opowieść o Bohumilu Hrabalu

3 lutego 1997 r. zmarł Bohumil Hrabal. Tego dnia, kilka minut po czternastej, wypadł ze szpitalnego okna. Albo wyskoczył. Wersje są dwie – tragiczny wypadek, czy samobójstwo? Odpowiedź na to i wiele innych pytań próbuje odnaleźć Aleksander Kaczorowski w książce „Gra w życie. Opowieść o Bohumilu Hrabalu”. Pokuszę się o stwierdzenie, że Bohumil Hrabal jest najpopularniejszym czeskim pisarzem w Polsce. Bo kto jak nie on? Jego samobójcza śmierć (przyjmijmy, że ta wersja wydarzeń jest bardziej wiarygodna, niż to, że stary, schorowany i przeraźliwie samotny człowiek, który praktycznie nie mógł chodzić wylazł na parapet, żeby nakarmić ptaki) tylko umocniła jego romantyczną legendę i przełożyła się na szaleństwo związane z jego twórczością. No cóż, tak to już bywa, że pisarz nie może zrobić nic lepszego dla swoich książek, jak tylko umrzeć… Hrabal był dobrze wykształcony, mógł się w życiu ustawić, zarabiać spore pieniądze, grzać ciepłą posadkę. Ale zamiast kolekcjonowania gotówki, on wołał zbieranie doświadczeń. Pracował ciężko w hucie, na kolei, przy makulaturze. Słuchał różnych ludzkich historii, wszystkie zapamiętywał, potrafił je przetworzyć przez własną pełną humoru i czułości wrażliwość. Miał fenomenalną pamięć. Te same historie mógł opowiadać słowo w słowo, choć zmieniał je nieco w zależności od własnego nastroju. Przez długi czas pisał tylko do szuflady, zadebiutował późno, bo gdy był przed pięćdziesiątką. Od razu stał się wielkim pisarzem, wskoczył na sam szczyt, zachwycił czytelników i krytykę. Później bywało różnie, ale po szczegóły odsyłam od pana Kaczorowskiego. Autor wykonał kawał dobrej roboty (chociaż nie spodziewałam się niczego innego po panu Kaczorowskim). Biografię Hrabala przeczytałam z niesłabnącym zainteresowaniem, czasami z opadniętą szczęką. W swojej opowieści Aleksander Kaczorowski często oddaje głos samemu bohaterowi. Cytuje różne wypowiedzi, komentując przy tym wydarzenia, nakreślając tło historyczne. Szczegółowo omawia biografię pisarza, oznacza na mapie życia kolejne dzieła, nawiązuje do ludzi z otoczenia Hrabala. Razem z pisarzem czytelnik wraca do Nymburku, Pragi, Kerska. Pije piwo w gospodzie, głaszcze koty, pogrąża się w samotności… „Gra w życie. Opowieść o Bohumilu Hrabalu” to świetnie napisana biografia z wątkiem kryminalny w tle (jak to w końcu było z tą śmiercią?). Dla fanów Hrabala historia jego życia spisana przez pana Kaczorowskiego będzie idealnym uzupełniłem twórczości, a dla wszystkich, którzy dopiero planują rozpocząć przygodę z pisarzem – interesującym wstępem. Nie ważne, do której z tych grup się zaliczacie. Po prostu przeczytajcie tę książkę. Warto!