Gra uczuć

Nie mogłam się oderwać. Głównie z irytacji. Bez przerwy powarkiwałam ze złości. Dlaczego mu nie powiedziała prawdy?! Bo tylko prawda nas wyzwoli od własnej głupoty. Jak Rebeka mogła pomyśleć, że zyska coś w oczach Frazera przyznając się do nieistniejącego romansu z jego młodszym bratem? Wiem, że była młoda i głupia, ale żeby aż tak? Co to za pomysł? I jeszcze ciągnąć tą tragifarsę przez 8 (!) lat. Wytrwała jest dziewczyna, nie ma co. Jednak fakt, że się tak irytowałam zachowaniem głównych bohaterów świadczy o tym, że autorka ma dar opowiadania. Wciągnęła mnie ta historia chyba głównie dzięki talentowi Penny Jordan. Sprawiła, że miałam ochotę wejść między okładki i po prostu dać wszystkim burę.