Gra pozorów

Nie mogłam odmówić sobie przeczytania książki, której autor dla nabrania weny piecze ciasta 😉 Jest to już czwarty tom serii. Dla mnie pierwsze spotkanie. Nieznajomość wcześniejszych perypetii głównej bohaterki w niczym nie przeszkadza. Cóż liczyłam na dobry kryminał a dostałam rewelacyjny kryminał. Autor wspaniale przeplata wątki obyczajowe z mrocznymi stronami tej opowieści. Delikatne retrospekcje pozwalają bez problemu odnaleźć się w obecnych wydarzeniach, jak i emocjach głównej bohaterki. Sierżant Jessica Daniel jest świadkiem wypadku. Ginie w nim kierowca jednego z samochodów a w bagażniku tego auta zostają znalezione zwłoki chłopca. Nie wiadomo kim był kierowca oraz co ma oznaczać pewna mapa znaleziona w samochodzie. Natomiast bez problemu identyfikują zamordowane dziecko. Zaczyna się śledztwo, które pochłonęło całą moją uwagę. Podoba mi się klimat jaki stworzył autor. Jego sposób narracji, zwroty akcji jak i niedopowiedzenia. Pewne fakty cofają nas do wydarzeń sprzed 14 lat. Które mimo śledztwa pozostały niewyjaśnione. Czy Jessica poradzi sobie z tymi zagadkami? Polecam przekonać się samemu. Moja jedna mała uwaga to ta, że początkowo autor namiętnie używa imienia bohaterki. Jest ono na tyle często powtarzane, że w którymś momencie uśmiechnęłam się pod nosem myśląc... jak zadzwoni telefon to chyba powiem ,,słucham tu Jessica" 😉 na szczęście to pierdoła, która nie ma wpływu na odbiór całości. Zresztą świetnej całości.