Gra pozorów

O książce przeczytałam parę tygodni temu (ale ten czas leci...) i dzięki wydawnictwu Znak już od kilkunastu dni mam ją w domu. Niestety mało przyjemny problem z okiem zmusił mnie do odłożenia powieści na półkę i cierpliwego oczekiwania na polepszenie się sytuacji zdrowotnej. I tak oto dopiero w minioną sobotę zanurzyłam się w świecie milanowskiej cosy crime. Zgodnie z obietnicą niesioną przez ten gatunek próżno szukać na kartach powieści mrożących krew w żyłach opisów zbrodni. Dostajemy za to zagadkę, porządnie osadzoną w warszawsko/podwarszawskich realiach. Gaja i Klara z Agencji Detektywistycznej Czajka angażują się w rozwikłanie powodów nagłego zniknięcia poczytnej pisarki (powieści kryminalnych!) - Moniki Banach. Paniom towarzyszy przyjaciółka Gai - Matylda, nie brakuje też opryskliwego przedstawiciela służb mundurowych - komisarza Lewina. W tym miejscu nadmienię, że oprócz pracy, panie przeżywają rozmaite perturbacje sercowe i napotykają na swojej drodze całkiem sporą rzeszę mniej lub bardziej przystojnych bohaterów płci męskiej. W tle pojawiają się jeszcze problemy Gai Stawskiej z rozwodem i dorastającą córką oraz nabierająca tajemniczości sprawa śmierci jej rodziców. Książka jest pełna humoru, zwrotów akcji i barwnych postaci, w tym nawet uroczej postaci zwierzęcej. Podsumowując - świetna rozrywka w swoim gatunku. Zdecydowanie czekam na kolejny tom. Język, styl sprawiają, że lekturę pożera się w błyskawicznym tempie. Choć książka stanowi drugą część cyklu (pierwszy był Pies ogrodnika),można ją czytać jako osobną całość. Autorka bez zbędnego przynudzania nawiązuje do rozpoczętych już wątków życia bohaterek, więc czytelnikowi nic nie umknie. Aaa, i jeszcze jedno, z rezerwą podchodzę do opisów typu "intryga godna Agathy Christie", ale w tym przypadku ma to swoje uzasadnienie (kto przeczyta, ten zrozumie).