Góra bezprawia

Tym razem Grisham mnie nie zachwycił. „Góra bezprawia” reklamowana jest jako jeden z najlepszych thrillerów tego pisarza, ja czytałam go z wielkim oporem. Przyczyna tkwi w głównej bohaterce: nieprzekonująca, mało spójna postać. Prawniczka, która nie zna się na niczym, sama niczego nie potrafi załatwić, a potem Eureka! Wszystko się jej udaje. I ciągle: nie mów mi tego, nie pokazuj mi tego, nie chcę wiedzieć tamtego- toż to nie prawnik, tylko skrzyżowanie sierotki Marysi z przysłowiową blondynką. Do tego akcja też nieszczególnie porywająca. Niby się coś dzieje, ale niewiele tego, brak napięcia. Zaletą jest lekkość języka i waga poruszanych spraw, ale niewiele więcej. Z sentymentu dla nazwiska Grishama daję ocenę dobrą.