Gniew potrójnej bogini

Jako fanka Percy'ego Jacksona od wielu lat, zawsze niecierpliwie czekam na nowe książki Ricka Riordana. "Gniew Potrójnej bogini" to kolejna wciągająca przygoda w jego uniwersum, choć przyznam szczerze, nie czytałam jej z takim samym zachwytem jak pierwszych tomów serii. Jednym z elementów, które delikatnie mi przeszkadzały była (i tu mnie niektórzy zlinczują) ciągła obecność Grovera. Lubię go jako postać, naprawdę.. W końcu to najlepszy przyjaciel Percabeth, ale brakowało mi momentów, w których Percy i Annabeth mogliby po prostu być SAMI. Czasami nawet miałam wrażenie, że Grover jest głównym bohaterem w tej książce (cóż, największy problem, z którym musieli się zmierzyć był z JEGO winy..). Humor, który zawsze był jednym z największych atutów Wujka Ricka, tym razem momentami wydawał mi się zbyt infantylny i niektóre żarty nie trafiały do mnie tak jak kiedyś. A może to ja się zmieniłam i (tfu!) dojrzałam? :O Dodatkowo Percy często nie zachowywał się tak jak Percy, którego znam od lat - brakowało mu charakterystycznej charyzmy, dzięki której już samo jego imię wymienione w książce, tworzyło na mojej gębie szeroki uśmiech :D. Mimo tych drobnych wad książka miała w sobie wiele elementów, które mi się podobały. Szczególnie urzekł mnie halloweenowy klimat - tajemniczy, mroczy i pełen mitologicznych odniesień, które dodawały uroku. Autor jak zwykle świetnie łączy akcję, mitologię i relacje między bohaterami, co sprawia, że powieść czyta się szybko i z przyjemnością. "Gniew Potrójnej bogini" to kolejna bardzo dobra część ze świata Percy'ego Jacksona. Choć miała kilka rzeczy, które nie do końca mi pasowały, wciąż była to świetna lektura pełna akcji, humoru i wyjątkowej atmosfery.