Gladiatorka

Lysandra jest spartańską kapłanką bogini Ateny. W swojej ojczyźnie wychowana została według agoge. Pewnego dnia trafia do szkoły gladiatorek, której właścicielem jest Lucjusz Balbus. Od samego początku widzi w dziewczynie wielki potencjał i możliwość zarobienia na niej. Od tej pory Lysandra zmuszona jest do walk na arenie i życie w towarzystwie innych gladiatorek, gdzie mało kto ją lubi. Oczywiście w historii tej jest także mały wątek miłosny, ale zapewne nie taki jak się spodziewacie. „Gladiatorka” jest zupełnie inną książką niż te, które do tej pory czytałam. Po pierwsze akcja toczy się w czasach starożytnego Rzymu. Po drugie książka ta zdecydowanie nie należy do tych lekkich, przyjemnych, sielankowych pozycji, po które najczęściej sięgam. Pierwsze określenie jakie przychodzi mi na myśl o tej książce to brutalna. Przedstawia świat gladiatorek, czyli kobiet, które ku uciecze widzów walczą o swoje życie na arenie. Wiele opisów walk i przede wszystkim życia w szkole dla gladiatorek. Owszem największym minusem książki jest dla mnie główna bohaterka, którą nie polubiłam. Strasznie mnie irytowała swoim zachowaniem co to nie ona – ja jestem najmądrzejsza, najlepsza i itp.. Dlaczego sięgnęłam po tą książkę? Bardzo podobał mi się film „Gladiator” i sądziłam, że to będzie coś takiego. Trochę się pomyliłam. Co do okładki to sama nie wiem czy mi się podoba. Z pewnością się wyróżnia, nie jest nijaka, ale coś mi w niej nie pasuję. Książka jest dla osób, które lubią takie klimaty, rzymskie areny, brutalna walka o życie. Nie należy ona na pewno do pozycji obowiązkowych.