Giaur

Ta pozycja była jedną z pierwszych przedstawicielek epoki Romantyzmu przeze mnie przeczytanych w ogóle - a na pewno początkową jeżeli chodzi o nurt zagraniczny. I miałam zupełnie inne wrażenia niż po lekturze 'Cierpień młodego Wertera' - bajroniczny bohater wypada znacznie lepiej w takim zestawieniu niż pasywny młodzieniec z powieści Goethego. Sama fabuła także może się podobać - sporo tu dynamizmu, występuje motyw wewnętrznej przemiany, ewolucji pod wpływem miłości i związanej z nią zemsty. Dodatkowo autor ujął całą historię w ciekawą formę, przy czym dodatkowym smaczkiem fabularnym było przemycenie elementów kultury Wschodu, przez co czytelnik mógł zostać wprowadzony w ten obcy dla siebie świat. Wspominam mile - nie taki straszny ten Romantyzm jak go malują.