Geniusz

"Day, ów chłopiec z ulicy, którego całym bogactwem było brudne ubranie i szczerość w oczach, zawładnął moim sercem. Jest najpiękniejszy na świecie, zarówno ciałem jak i duszą. Jest srebrnym błyskiem w świecie ciemności. Jest moim światłem." Czasami podczas czytania "młodzieżówek" wracam myślami do przeszłości i sama sobie zadaję pytanie "Coś ty do cholery robiła mając te naście lat?". Gdzieś tam obija się we mnie poczucie straty, że kiedyś czytanie książek było ostatnią rzeczą którą chciałam robić (teraz nadrabiam),ale odzywa się także takie dziwne uczucie zazdrości... zazdrości w stosunku do bohaterów z którymi przeżywam stronę za stroną... tej intensywności... cóż... czasu nie cofnę. Drugi tom serii "Legenda" utrzymuje poziom, a nawet wypada odrobinę lepiej niż "Rebeliant". Jest tutaj zdecydowanie więcej akcji, wyjaśnia się wzajemna relacja między Patriotami, Koloniami a Republiką, dochodzi także między głównymi bohaterami do konfliktu uczuciowego, który trudno jest ogarnąć - zwłaszcza June, która jak się okazuje nie umie wyrażać emocji w sposób ogólnie przyjęty. Częściowo wyjaśnia się także przyczyna epidemii, ale nadal pozostaje zbyt wiele pytań bez odpowiedzi aby usatysfakcjonować tak niecierpliwego czytelnika jak ja. Zakończenie tego tomu bardzo mnie zaskoczyło - i nie mam tutaj na myśli relacji Day - June, bo tego się spodziewałam, ale chodzi mi o kondycję fizyczną Day'a i to troszkę mnie wyprowadziło z równowagi. Po cichu jednak liczę, że "Patriota" nie spełni moich najczarniejszych przypuszczeń...