Genezis

„We mnie odbija się natura wszechświata.” Niewielkich rozmiarów, niepozorna książeczka, a jedyne słuszne słowo, jakie ciśnie mi się na usta po jej przeczytaniu – cudowna. Nie myślałam, że wciągnę się aż do tego stopnia, że nie będę mogła się oderwać i pochłonę ją dosłownie na raz. Autor wprowadza nas w świat bliżej nieokreślonej przyszłości, daleko po roku 2077, w którym to miało miejsce jedno z kluczowych wydarzeń, mających wpływ na historię. Poznajemy główną bohaterkę i można powiedzieć narratorkę opowieści – Anax, która na stronicach książki przechodzi swój czterogodzinny egzamin do Akademii (i też mniej więcej tyle czasu zajęło mi przeczytanie książki). Anax zajmuje się badaniem historii, a jako temat swojej pracy egzaminacyjnej wybrała biografię człowieka, buntownika z lat minionych, który wydał jej się bliski i fascynujący i miał też spory wpływ na obecny wygląd świata. Całość historii przedstawiona jest w formie opowiadania, jakie bohaterka przedstawia komisji egzaminacyjnej. Między nią, a członkami komisji nawiązuje się dialog, mamy pytania i odpowiedzi, przemyślenia bohaterki, jej analizę wydarzeń, zapisy dialogów jakie miały miejsce w przeszłości. Może się to wydawać niezbyt interesujące, ale cały temat był tak zajmujący, że nie zwróciłam nawet uwagi na to, że forma książki nie należała do moich ulubionych. Autor poprzez Anax przedstawia nam losy przyszłego świata, bardzo wnikliwie i jak dla mnie wiarygodnie. Całość rozegrała się mniej więcej w myśl powiedzenia „gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta” – i tak w momencie, kiedy skłócony świat walczy ze sobą, na jednym z archipelagów wysp powstaje Republika i odgradza się od reszty świata murem. Żadnych uchodźców, żadnych informacji z zewnątrz. Zalążek nowego świata. Jak to funkcjonowało? I jak potoczyły się losy Republiki? Dla mnie odpowiedź na te pytania i cała historia były niezmiernie ciekawe i zaskakujące. Autor nie tylko przedstawia nam wizję przyszłości, ale też daje sporo do myślenia. Pojawia się problem sztucznej inteligencji, rozważania na temat, czy maszyna może równać się człowiekowi. Anax, jako narratorka, jej przemyślenia i analizy bardzo mi się podobały, podobnie jak mocnym punktem całości były rozmowy Adama z robotem Artem – błyskotliwe i interesujące. I obłędne zakończenie. Nie mogłam uwierzyć. Jedynym minusikiem co do tej pozycji jest dla mnie to, że za mało informacji otrzymałam o świecie, w którym żyła Anax, o jego przeszłości sporo, ale kiedy już doszło do zakończenia i wszystko się wyjaśniło, chciałabym wiedzieć dokładniej jak wygląda świat, a tego zabrakło.