Gender Queer. Autobiografia

Dziś chciałabym wam przedstawić komiks, o którym słyszałam wiele dobrego i nie mogłam się doczekać aż sama przeczytam i wyrobię sobie zdanie. Porusza on temat niebinarności i aseksualności w bardzo przystępny i ciekawy sposób. Czyta się to szybko, wciąga i jak się zacznie to ciężko odłożyć. Paleta poruszonych tematów jest naprawdę szeroka. Pozwolę sobie wypunktować te, które najbardziej zapadły mi w pamięć; - podwójne standardy dotyczące dziewczynek (oraz osób socjalizowanych do roli dziewczynek/kobiet) vs chłopców, zwłaszcza sytuacja na plaży (nad wodą). Niestety te standardy nadal bardzo mocno się trzymają w społeczeństwie, czego ostatnim przykładem z naszego podwórka była ostatnia sprawa z kartką z jednej ze szkół skierowaną do dziewczyn by z krótkimi spodenkami i koszulkami na ramiączkach poczekać do lata bo to rozprasza i że to co nosimy mówi o nas i naszej kulturze (co jest absolutnym bullshitem na wielu wielu poziomach) - problemy z jakimi muszą się mierzyć osoby niebinarne i trans, które z perspektywy cispłciowej większości mogą wydawać się trywialne jak proszenie o używanie poprawnych zaimków, presja do bycia bardziej asertywną i pewną siebie i przebojową osobą, do robienia coming outów za każdym razem (nie zdając sobie sprawy z tego jak to może być ciężkie i stresujące),kończąc na wyborze bielizny - czymś co cispłciowej raczej nie sprawia aż tylu problemów - to, że takie osoby myślą często o sobie, że są zepsute, że coś z nimi nie tak, że wątpią w siebie bo nie mogą znaleźć tego idealnego (odpowiedniego) określenia na samych siebie a do tego dokłada się problem nie wystarczającej reprezentacji w (pop)kulturze i wokół samych siebie - strach i obawa, że rodzina i znajomi oraz społeczeństwo może ich odrzucić, nawet jeśli wcześniej byli bardzo akceptujący i wspierający oraz, że ich istnienie jest zbyt polityczne dla niektórych zwłaszcza jak uczą w szkole - presja konkretnego określenie się i konsekwentnego trwania w tym. Podoba mi się, że komiks pokazuje drogę poznawania siebie i tego, że można zmieniać zdanie, można próbować różnych rzeczy, i że to jest podróż, w której nie liczy się szybkość dotarcia na metę a powolne i uważne sprawdzanie co pasuje a co nie. Niby wiadomo, że warto być sobą, ale czasem ciężko jednak faktycznie odważyć się na ten krok i zacząć bo wymaga to wiele przygotowań i odwagi. - Bardzo fajnie, że podkreślono, że jeśli ktoś się chce określić tak i tak to super i to jest sprawa wyłącznie tej osoby, a jeśli za pół roku zmieni zdanie o 180*, też dobrze i, że to nie przekreśla tego co było oraz nie oznacza, że ta osoba udawała wcześniej. Po raz kolejny podkreślenie, że poznawanie siebie to proces, w dodatku nielinearny. - Kwestia dysforii płciowej jak bardzo potrafi być dotkliwa i mocna. Super, że komiks skonsultowano by nie było w nim żadnych nieprzyjemnych, dyskryminacyjnych albo błędnych terminów i informacji. Niby nic, pozornie mały gest a jednak pokazuje, że naprawdę postarano się by komiks był wydany jak najlepiej. Dodatkowo wstęp polski pokazuje, że osoby transpłciowe i niebinarne są w naszym społeczeństwie od dawna - fragment przedwojennego pamiętnika opisującego osobę o przezwisku Kurejko, która wymykała się tradycyjnym rolom płciowym. Jest to kolejny przykład na to, że coraz częste mówienie (i wzrost świadomości) o osobach niehetero i niecis to nie jest jakaś nagła nowa moda XXI wieku mająca zniszczyć tradycyjny porządek świata. Po prostu wcześniej nie było warunków ani języka, którego można by używać żeby o nich mowić. Co pokazuje po raz kolejny jak język i w sposób w jaki go używamy kreuje naszą rzeczywistość i jak bardzo istotne jest to by był jak najbardziej inkluzywny i dostosowywał się do ciągle zmieniającej się rzeczywistości. Na koniec dodam, że ilustracje zawarte w komiksie są absolutnie cudowne a styl świetny. Polecam serdecznie każdemu kto chce poszerzyć swoje horyzonty, zrozumieć innych oraz tym, którzy wyruszyli w podróż poznawania samych siebie. Solidna dawka informacji oraz świetna lektura, która na długo zostanie w pamięci.