Gehenna

Z takim pomysłem na fabułę nie spotkałam się dotychczas z żadnej powieści. To coś całkiem nowego a jednocześnie tak niesamowicie wciągającego, że od powieści trudno się oderwać. Po 12 latach wraca koszmar Amy, która dotychczas prowadziła spokojne życie w ukryciu i wychowywała dwie córeczki. Teraz znowu została porwana przez swojego największego wroga Khana, który chce zniszczyć jej rodzinę. Razem z nią został porwany równie Olaf, najlepszy przyjaciel jej męża. który według założeń Khana ma być powodem zdrady Amy. Przez prawie dwa miesiące przebywają ze sobą w dzień i nocy, obserwowani przez kamery z założonym podsłuchem. Nic dziwnego, że zaczynają być dla siebie bardzo bliscy. Ale czy to tylko gra taka na pokaz czy łączy ich coś innego? Po uwolnieniu przez Jaspera i jego rodzinę Ama sama już nie wie co jest prawdą a co kłamstwem. Na jaw wychodzą skrywane tajemnice, kłamstwa i sekrety, które odmieniają jej życie. Powstaje z tego emocjonalny trójkąt z którego nie widzi wyjścia, bo zdaje sobie sprawę, że kocha obu mężczyzn. Poznajemy też przeszłość Olafa i Jaspera, która ich połączyła tak silną więzią, że ufają sobie bezgranicznie. Ta powieść jest tak pełna emocji, że trudno się od niej oderwać. Kogo wybierze Ama a może to mężczyźni decydują z kim ma być. Mnie ta powieść wykończyła emocjonalnie, ciągłe napięcie, pożądanie, zazdrość i wielka niewiadoma co dalej, jak ta historia się zakończy. Dla mnie to najlepsza część cyklu i mam nadzieje na dalszy ciąg tej niesamowitej historii, bo mam pewien niedosyt i chcę więcej.