Gdzie jest Angélique?

Długo trzeba było czekać na nową książkę Guillaume Musso, ale było warto. Autor trochę zmienił styl pisania, ale nie na tyle by nie dało się tu rozpoznać charakterystycznego dla pisarza prowadzenia akcji i bohaterów. Wyśmienicie bawiłam się przy tej lekturze i nie mogłam się od niej oderwać. Cieszy fakt, że pisarz pozostaje w tak wyśmienitej formie i nie wyczerpały mu się pomysły. Mamy tu kilka kluczowych postaci, których życiorysy przeplatają się ze sobą. Mnie najbardziej intrygowała tytułowa Angelique. Czy miała jakiś udział w śmierci primabaleriny Stelli Petrenko? Córka artystki, Louise nie wierzy, że śmierć matki była wypadkiem lub samobójstwem i prosi poznanego w szpitalu byłego policjanta Mathiasa o zbadanie tej sprawy. Również okoliczności śmierci przyjaciela i sąsiada baleriny – Marco Sabatiniego zdają się być mocno zagadkowe. A obu tym osobom towarzyszyła właśnie pielęgniarka Angelique. Losy bohaterów zmieniają się jak w kalejdoskopie, a atmosfera gęstnieje ze strony na stronę. Rozdziały krótkie i urywane w najciekawszym momencie. W tle piękne widoki Paryża i Wenecji. Czego chcieć więcej? Od książek autora oczekuję silnych emocji, rozrywki, relaksu, dreszczyku grozy i niepewności, sekretów, tajemnicy do rozwiązania. I wszystko to jest właśnie w tej niezwykle sprawnie skonstruowanej powieści. Akcja toczy się w sposób wartki, przejrzysty, z wyrazistymi bohaterami a miejscem wydarzeń jest Paryż i Wenecja, które również opisano niezwykle malowniczo. Dla mnie prawdziwa bomba i to, iż autor nie idzie utartym szlakiem tylko nieco modyfikuje swój styl pisania, uważam za duży plus. Być może niektórzy zbyt mocno przyzwyczaili się do pewnego szablonu, wedle którego była napisana część jego książek a dla mnie ten powiew świeżości okazał się strzałem w dziesiątkę i jestem bardzo zadowolona z lektury, tylko żałuję, że tak szybko ją pochłonęłam i znowu przyjdzie mi czekać aż Musso napisze coś nowego.