Gdybym wiedziała. Zbiór esejów

Wydaje mi się, że jest to chyba najszerszy zakres tematyki esejów z jakimi miałam do czynienia w jednej książce. Podobnie jest z zakresem czasowym, bowiem obejmuje on blisko 40 lat twórczości Ehrenreich. Czym innym są eseje z 1985 roku, a zupełnie inne w 2018, kiedy to zmiany ekonomiczne i społeczne nadawały całkowicie inne perspektywy. Osobiście bardzo spodobała mi się taka różnorodność, tym bardziej że było to moje pierwsze spotkanie z tą autorką. Dzięki temu uzyskałam nie tylko wgląd w jej poglądy, ale także w wiele zjawisk, które miały miejsce. Eseje skupiają się na przeciętnych obywatelach i obywatelkach, obejmują temat ich pracy, życia codziennego, zdrowia, znajdują się tu także tematy przeznaczone kobietom i mężczyznom, religii a także “Burżuazyjne omyłki” (które de facto były dla mnie chyba najbardziej fascynujące) Cały zbiór rozpoczyna się jednym z najpopularniejszych w twórczości Barbary Ehrenreich “Za grosze pracować i (nie)przeżyć”. Ten esej wydaje mi się być najlepszą wizytówką autorki. Pokazuje jej zaangażowanie, cięty humor, błyskotliwość i zawziętość, które powodują, że tekst uzyskuje on zupełnie inny, szerszy wymiar. Autorka żyje tym, o czym pisze. Stara się wchodzić w temat i żyć nim, choć czasem konkluzja nie jest cudownym rozwiązaniem tematu i czasem można, też się z nią nie zgadzać, to jednak sposób w jaki pisze sprawia, że chce się czytać więcej i więcej. Do tematów, które podejmuje stara się podchodzić w zabawny sposób, czasem balansując na granicy cynizmu. Szeroki zakres tematów pozwala jej obnażać prawdę m.in na temat własnej choroby, podziałów klasowych, nierówności społecznych. Ehrenreich nie utknęła w zamkniętym świecie bogatych, wręcz przeciwnie wychodzi naprzeciw każdej grupie społecznej i stara się ją zrozumieć. Nie boi się podejmować tematu molestowania, patriarchatu, religijnych zapętleń, kultu zapracowania i innych tematów z wielu dziedzin. Ogółem jest to bardzo solidny zbiór esejów, który z pewnością zachęca do sięgnięcia po pozostałe książki autorki i dalszego zgłębiania jej przemyśleń. Gdybym tylko wcześniej wiedziała jak dobrze pisze Ehrenreich sięgnęłabym po nią już dawno temu.