Garść popiołu

Świetny język, ciekawa fabuła, pełnokrwiści bohaterowie, lekki, niewymuszony humor. I tylko irytacja, że zagadka kryminalna z 1.tomu nadal nierozwiązana... bo sekrety skrywane przez Maksymiliana baaardzo powoli zaczynają wychodzić na światło dzienne… Ida Żmiejewska snuje bardzo wciągającą opowieść o kobietach z rodziny Keller, na tle historii Polski a historia nie jest po macoszemu zepchnięta na margines lecz towarzyszy nam na każdym kroku. Autorka nie ubarwia realiów, nie koloryzuje, przedstawia je takimi, jakie były. Smaczki w postaci opisu Warszawy początków XIX wieku, sklepów, strojów, ulic, placów, dorożek oraz nastrojów towarzyszących ludziom w związku z okupacją (tym razem niemiecką),dopełniają obrazu. Pisarka ma talent do tworzenia nietuzinkowych postaci, które łatwo polubić. "𝐺𝑎𝑟ść 𝑝𝑜𝑝𝑖𝑜ł𝑢" opowiada losy pięciu kobiet, twardych patriotek, nieustępliwych, które mimo przeciwności losu, okrutnych czasów wojny, niedostatków i głodu, pozbawione męskiego wsparcia, dawnych 'przyjaciół' ze środowiska oraz majątku, ani myślą się poddać najeźdźcy i losowi. W tle Wielka Historia - rewolucja w Rosji, strajk tramwajarzy oraz robotników, postać marszałka Piłsudskiego i początki II Brygady Legionów, rozkwit cywilnych organizacji pomocowych w czasie I wojny, Żeńskiego Oddziału Wywiadowczego Aleksandry Szczerbińskiej, odwrót Rosjan z Warszawy, zmienne koleje żołnierzy na froncie I wojny światowej. W tym tomie z cienia wychodzi Klara, której tragiczną historię wreszcie poznajemy w szczegółach. Perypetie bohaterek są na tyle fascynujące, że w tydzień połknęłam wszystkie 4 tomy. Polecam.