Game over

Kurczę, jak mnie drażniła ta książka! Z jednej strony chciałam nią rzucić o ścianę, ale z drugiej.... no cóż moja słaba silna wola mola książkowego przeważyła w tej nierównej walce:) Największym problemem dla mnie okazał się język wypowiedzi co poniektórych bohaterów i ich nie do końca dla mnie zrozumiałe zachowania. Jednak po wgłębieniu się w fabułę, doszłam do wniosku, że skoro tak sobie autor zażyczył, to nie będę się burzyć i dotrwam do końca. W sumie warto było. Nieszablonowe ujęcie tematu lat 90. wplecione w historię kilkorga młodych ludzi z samobójstwem w tle. Tajemnice i niewyjaśnione sprawy dorosłych, ich beztroska czy chęć zaspokojenia swoich pragnień stają się dramatem ich dzieci. Brak pomocy i wsparcia, zdrada przyjaciela, niespełniona miłość i uzależnienie, które zabija. Pan Tomasz troszkę nawywijał w tej powieści, ale wyszło jej to na dobre, chociaż początek, jak dla mnie zachęcający nie był. Polecam