Furiat

Powiem wprost — sięgnęłam po tę książkę z nastawieniem na coś mocniejszego i bardziej charakternego… i właściwie to dostałam dokładnie to, czego się spodziewałam, a nawet trochę więcej. Aga Kalicka pisze w sposób bardzo bezpośredni i wyrazisty. Tu nie ma miejsca na półśrodki — emocje są intensywne, momentami wręcz ostre, ale właśnie to robi klimat. Albo się w to wchodzi, albo odbija — ja raczej weszłam i dałam się ponieść. Najbardziej podobało mi się to, że ta książka ma pazur. Nie jest ugrzeczniona, nie próbuje się wszystkim przypodobać i dzięki temu wypada autentycznie. Styl jest dynamiczny, trochę drapieżny, ale jednocześnie nadal przystępny — czyta się szybko, momentami aż za szybko, bo ciężko się oderwać. Nie wszystko było dla mnie idealne — zdarzały się fragmenty, gdzie miałam wrażenie lekkiego przesytu emocji albo że coś mogłoby być bardziej wyważone. Ale z drugiej strony… chyba właśnie o ten nadmiar tutaj chodzi. To nie jest książka, która ma być subtelna. Czy zostanie ze mną na długo? Raczej nie aż tak, ale na pewno zapamiętam jej energię. I to jest jej największy plus — ma swój charakter i nie jest nijaka.