Funky Koval. Wydanie kolekcjonerskie

Jestem w stanie zrozumieć, skąd kultowy status Funky'ego Kovala, ale nie podzielam zachwytów ani nad samą postacią, ani nad komiksami. Są dobrym świadkiem "tamtych" czasów, ale zbyt raziła mnie częsta chaotycznie opowiedziana historia (naprawdę momentami człowiek się gubił, co się wydarzyło pomiędzy jednym a drugim okienkiem komiksu),pewnego rodzaju niedopowiedzenia, które chyba miały maskować dziury w scenariuszu oraz mocno już (na szczęście!) przestarzałe podejście do postaci kobiet. Serio, chociaż partnerka głównego bohatera ma twarz żony Bogusława Polcha, czyli rysownika tego komiksu, jest równie przedmiotowo, nieciekawie i w sposób seksistowski potraktowana jak wszystkie inne przedstawicielki płci pięknej w całej serii. Rozumiem, że to miała być taka przeładowana testosteronem, dorosła, męska opowieść, ale niestety zalety tej serii (subtelne nawiązania do stanu wojennego, Jerzego Urbana, sowietów itp.) nie mogły przysłonić wad, w tym - powtórzę - przede wszystkim chwilami mniej lub bardziej nieczytelną narrację, która w czwartej części osiąga już absurdalne szczyty. W skrócie: uznaję, że to klasyka polskiego komiksu, ale niestety zestarzała się ona okrutnie... Nie jest to oczywiście kompletne dno, ale niestety legenda Fanky'ego przerosła go wielokrotnie. Spodziewałem się mega uczty, a otrzymałem chwilami męczącą opowieść o kapryśnym, upartym i przekonanym o swojej genialności mięśniaku i tyle.