Fundacja i Imperium

Kontynuacja „Fundacji” trzyma poziom, chociaż wydaje się delikatnie słabsza. Niby wszystko było na miejscu, ale pewien niedosyt jednak pozostał. Plusy: - dalsze próby ratowania ludzkości rozproszonej we wszechświecie; - na podstawie pojedynczych ludzi opisane są mechanizmy rządzące społeczeństwami i historią; - akcja prowadzona logicznie, z matematyczną wręcz precyzją; - cały czas odpowiada mi stworzony klimat; - mistrzowska rozgrywka pomiędzy Mułem, a Fundacją; - w końcu pojawia się mająca wpływ na fabułę postać kobieca; - czy człowiek jest tylko pionkiem w międzygalaktycznych rozgrywkach; - ponadczasowe spostrzeżenia socjologiczne Asimova ciągle są aktualne; - czy nieuchronność pewnych zdarzeń jest nie do zmienienia; - dużo więcej akcji, podróży kosmicznych, potyczek wojennych; - intrygujące zakończenie, już mam ochotę sięgnąć po kontynuację. Minusy: - pierwsza część „Generał” zdecydowanie za krótka; - trochę mi osobiście brakowało głębszej charakterystyki bohaterów. Ogółem książka bardzo dobra.