Fritz Lang

Friedrich Christian Anton Lang, znany jako Fritz, urodził się 5 grudnia 1890 roku jako jedyny syn architekta Antona Langa. Ojciec noszący zaszczytny tytuł Budowniczego miasta Wiednia był, jak wielu rodziców, przeświadczony, że jego latorośl powinna pójść w jego ślady. Zapisał syna do Technische Hochschule w nadziei, że ukończy ją z dyplomem Inżyniera architekta. Marzenia I rzeczywistość to dwie różne sfery. Fritz nie chodził na wykłady i ćwiczenia i nie chciał być architektem, a malarzem. Nie miał jednak siły, by przeciwstawić się ojcu, a matka Paula z domu Schlesinger chociaż sprzyjała jedynakowi, była istotą słabą. Nie potrafiła ostrzec męża, że szykuje się konflikt. Gdyby młody Lang był człowiekiem serio, może doszłoby do kompromisu, ale Fritz był lekkoduchem bardziej zainteresowanym kabaretowymi śpiewaczkami niż ślęczeniem przy sztalugach. Pewnego dnia bomba wybuchła: wagary, flirty, odwiedzanie teatrzyków o nie najlepszej reputacji. Następuje zerwanie z ojcem. Fritz Lang opuszcza dom rodzinny z czterdziestoma koronami w kieszeni (zapomoga matki) i rusza w wędrówkę. Jest rok 1908. Nie urnie nic, a studia w akademiach sztuk pięknych nudzą go. W Monachium tylko przez krótki czas próbuje swych sił jako przyszły malarz w słynnej Staats Kunstgewerbeschule w klasie profesora Juliusa Dieza. Pragnie podróżować, poznać świat, cieszyć się swobodą życia. Potrafi rysować, a więc utrzymuje się rysując portrety kawiarnianych gości, a gdy nadarzy się okazja, przygotowuje afisze dla wędrownych teatrów i cyrków. Sprzedaje karty pocztowe z widokami miast, w których przebywa. Są to wszystko grosze, ale w szczęśliwych czasach przed pierwszą wojną światową wystarczają, by gdzieś się przespać i coś zjeść, a nade wszystko, by coś wypić. Prawdopodobnie matka nie przestaje zasilać budżetu marnotrawnego syna. Belgia, Paryż, Marsylia to kolejne etapy wędrówki. Z Marsylii rusza do północnej Afryki i zwiedza wyspy greckie. Ale to tylko wstęp do podróży na Daleki Wschód, do Chin, Indii, Japonii i Indonezji, aż na wyspę Bali. Brak wiarygodnych relacji z tych peregrynacji. Według innej wersji Lang jedzie do Chin przez Rosję. Mowa jest również o jego pobycie w Ameryce, w Meksyku. Podróżnik nie prowadzi dziennika, nie rysuje czy maluje cudów architektury I natury, które ogląda. Chłonie widoki i ima się różnych przypadkowych zawodów. Jest doradcą artystycznym wędrownego cyrku i konferansjerem w kabarecie. 1, co jest głównym dochodem, stale rysuje portrety i karty pocztowe. W 1912 roku osiedla się, wydawać by się mogło, że na stałe, w Paryżu. Oczywiście na Montmartre, siedzibie malarzy. Chodzą słuchy, że jest uczniem znanego malarza Maurice'a Denisa.