Fourth Wing. Czwarte Skrzydło

W kategorii „YA fantasy” daję 9 gwiazdek. Kolejny bestseller i książka, o której dużo się mówi i czyta (chociaż nie w kręgu moich znajomych). U mnie wywoływała lekką ironię i sceptycyzm, gdyż moje pierwsze skojarzenie wiązało się z czytaną przeze mnie ponad 20 lat temu (pierwszy tom wydany lat ponad 50) serii Dragonrides of Pern (Jeźdźcy z Pernu) autorstwa Anne McCaffrey (chyba szykuje się mój reread). Rozpoczynając lekturę nuciłem sobie pod nosem „ale to już było”. Po pierwszych stronach wrażenie powtórki wręcz się nasiliło. Skojarzenie z często wykorzystywanym schematem, w którym potencjalnie „słaba” osoba w młodym wieku zmierza się z wyzwaniem pozornie ponad swoje siły trafiając do jakiejś elitarnej szkoły, uczelni, jednostki wojskowej (chociażby, hehe, Harry Potter czy seria Skyward od Sandersona lub Igrzyska Śmierci). „Ale to już było” nucone dalej. Ale potem… Przestałem nucić, przestałem unosić brew. Wciągnąłem się maksymalnie w historię srebrnowłosej Violet Sorrengail, która w swoim świecie trafia wbrew własnej woli do Kwadrantu Jeźdźców i przechodząc morderczą rekrutację, przygotowuje się do bycia jeźdźczynią smoków. Dziecko we mnie radośnie tuptało nóżkami i dało się porwać historii, którą opowiedziała Rebecca Yarros. Żywiołowy język, niebezpieczne przygody, sytuacje, w których nie wiadomo kto jest przyjacielem a kto wrogiem. No jak się w tym nie zanurzyć? Nie dało się i zanurkowałem. Zgodnie ze „współczesnym kanonem gatunku” musiał(?) pojawić się wątek romantyczno-erotyczny. To akurat mnie nieco drażniło i przeszkadzało, ale z pokorą przyjąłem że teraz bez tego chyba się nie da, jak chce się wydać bestseller (prawa rynku). W pełni zadowolony i z niecierpliwością czekam na kolejny tom, zaliczając Fourth Wing do swojego kanonu guilty pleasure. Nie jest nowatorska, czerpie z wyświechtanych schematów, tylko że jest zaje... eeee... bardzo dobrze napisana.