Fontanny raju

To moja 9. powieść Arthura Clarke, więc zdążyłem się już przekonać, że był on mocno nierównym pisarzem - ma w swoim dorobku zarówno książki wyśmienite, jak i zdecydowanie słabsze. "Fontanny raju" należą według mnie do tej drugiej grupy. Powieść jest mocno "eklektyczna" - są w niej zawarte różne motywy, od budowy potężnej windy kosmicznej, poprzez coś w rodzaju "Ramy", aż po perypetie na linii dwór-religia-nauka. Ten misz-masz wyszedł jednak co najwyżej średnio, a duża część fabuły opiera się na schemacie: coś się zepsuło - trzeba to naprawić - poszukiwanie rozwiązania - eureka! Książka do polecenia głównie miłośnikom klasyki s-f, tej nieco późniejszej, z końca lat 70., kiedy już zaistniało w tej literaturze coś takiego jak globalna sieć informatyczna :)