Flirtując z życiem

Ciepła, inspirująca opowieść o życiu, rodzinie, łączeniu pasji z pracą. Szczera, bez patosu. Stanowiąca ciekawą kompozycję sprzeczności. W dodatku spójną. Tak jak jej bohaterka – odnosząca sukcesy jako aktorka dramatyczna i jako odtwórczyni ról romantycznych czy komediowych. Sprawiająca wrażenie silnej kobiety, dobrze osadzonej w rolach wyznaczonych przez życie, a jednocześnie tak niepewnej, niedoceniającej samej siebie. Czytając ma się poczucie, że rzeczywiście jest się uczestnikiem rozmowy Pani Danuty z Panem Maciejem. Poukładane, mądre przemyślenia i spostrzeżenia, dające dobrą perspektywę. „Tak, dom jest moją twierdzą. Zamykam drzwi i jestem człowiekiem prywatnym, mogę chodzić w dziurawej skarpetce… azyl, w którym nie muszę zakładać żadnych masek… czuję się bezpieczna.” Cenię to, iż Pani Danuta chroni prywatność swoich bliskich oraz to, że z sympatią pisze o współpracownikach. Nie narzeka, nie plotkuje. Pozostaje wierna swoim słowom: „Głęboko wierzę, że to, co wysyłamy w eter, zaczyna krążyć w atmosferze. Wysyłasz złą energię, złe myśli, zły przekaz – wisi potem w powietrzu. Oddychamy tym”.