Finezja splątanych uczuć

Miłość - uczucie stare jak świat, które dopada nas w najmniej oczekiwanej chwili, które nie podlega żadnej kontroli, które jest nieprzewidywalne, które wynosi nas na wyżyny albo strąca w przepaść. Wprawdzie niektórzy twierdzą, że pielęgnowana i podsycana miłość jest w stanie trwać wiecznie, nie byłabym do końca przekonana do takiej tezy. Alicja, matka dwóch synów, z których młodszy przygotowywał się do komunii, nie specjalnie narzekała na swoje pożycie małżeńskie, mimo iż uważała, że mąż za dużo pracuje, a za mało czasu poświęca domowi. Wszystko zmieniło się w chwili, gdy poznała młodego księdza - Mariusza, który zaimponował jej swoim głębokim zainteresowaniem i wiedzą na temat malarstwa. Wspólne, co miesięczne wypady na wystawy, zmieniły całe życie Alicji i nie tylko jej. Temat nie nowy, jakkolwiek niechętnie poruszany, stanowiący pewnego rodzaju tabu. Dobrze, że takie powieści powstają, bo życie nie jest czarno-białe, ale ma mnóstwo barw. To właśnie ta gama otaczających nas barw, powinna dawać nam siłę do walki o własne szczęście, miłość, branie odpowiedzialności, popychać nas do prawdy, szczerości wobec innych, przyznawania się do błędów i ponoszenia ich konsekwencji. Książka być może przewidywalna, ale pokazująca, że nawet niemożliwe - gdy tylko bardzo nam na tym zależy - staje się możliwe. Mimo pewnych zastrzeżeń, zachęcam do przeczytania.