Felix, Net i Nika oraz Trzecia Kuzynka

Serię "Felix, Net i Nika" zaczęłam czytać kilka lat temu, kiedy byłam w wieku głównych bohaterów. Teraz jestem już trochę starsza, ale wciąż jestem szalenie zakochana w tych książkach. Do zrecenzowania wybrałam "Trzecią Kuzynkę", ponieważ jest to chyba moja ulubiona część, ale trudno jest mi się wypowiadać o poszczególnych tomach, bo tak naprawdę jest to jedna wielka historia. I chociaż myślę, że można by czytać poszczególne książki osobno, to jednak dużo lepiej jest czytać wszystkie po kolei (tym bardziej, że na jednej ciężko jest poprzestać). Wychodzi na to, że przeczytałam już osiem tomów. To chyba dość dużo. A ja wciąż czuję niedosyt. I chociaż staram się nie dopuszczać do siebie myśli, że Rafał Kosik może kiedyś zaprzestać pisania kolejnych książek z tej serii, to myślę, że kiedy to się w końcu stanie, będę przeżywała żałobę książkową podobną do tej, którą przeżywam po przeczytaniu "Harry'ego Pottera" czy "Igrzysk Śmierci". Książki składające się z wielu tomów, mają pewną dużą zaletę (oczywiście, jeżeli są dobrze napisane): czytelnik zaczyna traktować przedstawiony świat jako część własnego, a bohaterów jak starych przyjaciół. Tak też stało się ze mną. Czytanie "Felixa, Neta i Niki" jest dla mnie ogromną przyjemnością. Kiedy mam ciężki dzień, kiedy chce się odstresować, czy po prostu dobrze bawić, czytam te książki. Są doskonałym lekarstwem na zły humor, czy jesienną depresję. Autor często przedstawia typowe sytuacje z codziennego życia, ale robi to w taki sposób, że mogłabym czytać o nich bez przerwy. Poza tym, wszystkie części są wręcz naładowane humorem. Rzadko zdarza się, że czytając książkę śmieję się na głos, ale w tym wypadku po prostu nie da się powstrzymać. Bohaterowie są różni, świetnie wykreowani, akcja toczy się wartko i trzyma w napięciu. Bardzo podoba mi się też to, że Rafał Kosik potrafi przedstawić naszą polską mentalność z dystansem i humorem. Poza tym autor ma wiele oryginalnych pomysłów. Czego więcej chcieć?