Fatalne jaja; Diaboliada

Michaił Bułhakow, twórca genialnego "Mistrza i Małgorzaty" popełnił swego czasu bardzo dobrą książeczkę. Nie jest to może ten sam poziom co wyżej wymienionej powieści, ale i tu rosyjski pisarz trzyma fason. Mam tu do czynienia z dwoma opowiadaniami lub jak kto woli, nowelami. Razem tworzą zjadliwą satyrę na sowiecką biurokracje i czasy "socjalistycznego raju". Bułhakow stworzył opowieści, w których obnażył wszystkie niedorzeczności czerwonego systemu, z ich największymi bolączkami na czele. Człowiek u Bułhakowa, kiedy już wpada w tę sowieckie sidła, staję się ich więźniem, stopniowo popada w obłęd, by w końcu całą historia sprowadziła się do tragicznego zakończenia. Styl tego pisarza jest specyficzny. Trzeba by było w pełni poznać rosyjską duszę, aby zrozumieć każdy szczegół czy też przysłowiowe mrugnięcie oka do czytelnika. Jest to książka, która ciężko jest zaklasyfikować do jakiegoś gatunku. Niby wszystko tu wydaje się absurdalne, dziwne czy wyjęte żywcem z jakiejś slapstickowej komedii, jednakże jest to śmiech przez łzy. Na pewno trzeba docenić to co tworzył Bułhakow na przestrzeni swego życia, bo i czasy czerwonego terroru nie za bardzo mu pozwalały na pełne rozwinięcie skrzydeł. Opowiadania tę mimo, że krótkie, dają jednak dużo do myślenia. Oba tytuły zdają się być w takiej sytuacji niezwykle wymowne.