Farma złych dusz

„Farma złych dusz” Catherine Reiss to książka, którą czytałam z ciekawością, ale też z pewnym dystansem – i chyba właśnie gdzieś pomiędzy tymi odczuciami zostaję po jej zakończeniu. Najbardziej zwróciłam uwagę na klimat, który autorka próbuje zbudować. Jest on dość wyraźny, momentami cięższy, podszyty niepokojem, co może być dużym plusem dla osób lubiących bardziej mroczne, emocjonalne tony. Widać, że to element, na którym opiera się całość. Jeśli chodzi o styl, mam mieszane wrażenia. Były fragmenty, które czytało mi się naprawdę dobrze, ale zdarzały się też takie, gdzie tempo siadało, a forma wydawała się trochę zbyt rozwleczona. Nie przeszkadzało mi to jakoś bardzo, ale momentami wybijało mnie z rytmu. Nie jest to książka, która mnie zachwyciła, ale też nie mogę powiedzieć, żeby mnie rozczarowała. Raczej spokojne, dość neutralne doświadczenie czytelnicze – z kilkoma ciekawymi momentami, ale bez efektu „wow”. Myślę, że „Farma złych dusz” może trafić do czytelniczków którzy cenią klimat i emocjonalny ciężar bardziej niż dynamiczną formę. U mnie zostawia po sobie umiarkowanie pozytywne wrażenie i poczucie, że to była w porządku lektura, choć raczej nie taka, do której będę wracać.