Farerskie kadry. Wyspy, gdzie owce mówią dobranoc

Swego czasu przekopywałem któreś tam z kolei targi książki w poszukiwaniu czegokolwiek o Islandii, którą się ogromnie interesuję. W jednym z wydawnictw ktoś podsunął mi książkę o Wyspach Owczych, sugerując, że skoro ciekawi mnie Islandia, to z tej lektury też będę zadowolony. Tą lekturą okazała się książka „Farerskie kadry. Wyspy, gdzie owce mówią dobranoc” Macieja Brencza. Już od pierwszych stron widać, że autor darzy Wyspy Owcze ogromnym sentymentem i pasją. Maciej Brencz nie tylko zna się na rzeczy ale przede wszystkim potrafi swoją wiedzę przekazać w sposób naturalny, ciekawy i bezpretensjonalny. To nie jest przewodnik turystyczny ani encyklopedia faktów – to osobista opowieść, której siłą napędową jest szczere zauroczenie miejscem, ludźmi i przyrodą. Ta autentyczność przyciąga i sprawia, że czytelnik błyskawicznie zanurza się w farerskim świecie. Styl Brencza to kolejny mocny punkt książki – lekki, obrazowy, pełen humoru i entuzjazmu. Czytając ma się wrażenie jakby autor siedział tuż obok i z radością opowiadał o czymś, co naprawdę go ekscytuje. Jego zaraźliwy entuzjazm sprawia, że nawet osoby, które nigdy nie myślały o Wyspach Owczych, zaczynają się nimi interesować. Brencz z łatwością łączy ciekawostki, anegdoty, fakty i refleksje tworząc z tego fascynującą opowieść od której trudno się oderwać. Dopełnieniem książki są znakomite zdjęcia – idealnie dobrane, by wzbogacić i uzupełnić opowieść. Nie są jedynie ilustracją ale integralną częścią narracji, pomagającą jeszcze lepiej poczuć klimat Farojów. „Farerskie kadry” to książka, do której chce się wracać – nie tylko po wiedzę ale i po nastrój jaki roztacza. Dla wszystkich ciekawych świata, zakochanych w Północy lub po prostu spragnionych dobrej opowieści będzie to naprawdę wartościowa pozycja.