Faraon

Faraon należy do moich ulubionych lektur szkolnych. Ciężko nie odmówić tej książce swoistego ciężkiego klimatu, historycznego kunsztu w budowaniu całej narracji wokół walki o władzę, a także plejady naprawdę ciekawych postaci. Czasy dwudziestej dynastii. Umiera faraon Ramzes XII, pozostawiając po sobie młodego i ambitnego następce - Ramzesa XIII. Nowy faraon staje do otwartego konfliktu z kapłanami, którzy dotychczas władali Egiptem z cienia. Ta nierówna walka o władzę, intrygi pałacowe, a w końcu bunt wszczęty przez gawiedź doprowadzają do kulminacyjnego punktu historii. Faraon to przepiękna powieść o walce o dominację, wolność w dokonywaniu wyborów i niezależność. W tle mamy tragedię, brutalną miłość, zniszczone marzenia i perspektywy, a także zdrady, fałsz i krwawe wybory, prowadzące do śmierci wielu Egipcjan. Wszystko to w celu zapewnienia Ramzesowi wolnej ręki w rządzeniu. Jednak kapłani uosabiają tu spryt i wiedzę, którą z upodobaniem wykorzystują do obalenia młodego faraona. Czytałam tę książkę z wielkim zainteresowaniem bo wprost uwielbiam starożytność, a Prus dzięki wielkiej wiedzy i kunsztownemu pisarstwu stworzył naprawdę wiekopomne dzieło.