Euklides był osłem

Oczywiście, że Euklides był osłem! Euklides twórca/ wynalazca, odkrywca ?/ aksjomatów - zdań i twierdzeń przyjmowanych bez dowodzenia ich prawdziwości, wszyscy jesteśmy jego dziećmi. Całe nasze postrzeganie, logika, zachowanie opiera się na liczbach, na przyjmowaniu pewników i na ich podstawie wyciąganiu wniosków. Jest oczywiste dla każdego że 1 ≠2 i czego tu dowodzić? Euklides stworzył doskonałą geometrię w całości opisującej rzeczywistość, bez żadnych znaków zapytania. Można ją przyjąć w 100% jako pewnik i z takim przeświadczeniem umrzeć. Tak się jednak składa, że w każdej doskonałej teorii coś mimo wszystko nie pasuje i uwiera. Ot choćby √2, spróbujcie go wyliczyć. I cała książka Themersona udowadnia, że to co tak doskonale można udowodnić za pomocą euklidesowej matematyki nie jest prawdziwe. Oczywiście nie jest to dowód matematyczny lecz literacki, za pomocą faktów i zdarzeń. Ten osioł to nie przypadek i jest jak najbardziej związany z Euklidesem. Pons asinorum – most osłów, oznacza miejsce w którym ktoś nie jest w stanie zrozumieć danej teorii, co wzięło się z jednej z teorii Euklidesa, o równości kątów przy podstawie trójkąta równoramiennego ( dobra, darujmy sobie resztę nazwy, też nie jestem w stanie przejść tego mostu),w każdym razie bohaterzy Themersona też nie potrafią powiązać, logicznie ująć, połapać związków i przyczyn. Zaczyna się dobrze, jak to w kryminale, wydawałoby się że wystarczy odrobina skupienia i już w czwartym rozdziale wiemy kto i po co, moglibyśmy zerknąć na koniec książki, żeby z lekceważeniem machnąć ręką na książkę i jej autora. A tu: bach! Dostajemy kuksańca od autora, bo otwiera się nowe pole dociekań, zawiązuje nowa zagadka, intensywnie pracujemy nad powiązaniem z początkiem, a autor raz nas naprowadza na związki, ale zaraz mnoży zagadki, nazwiska i wątki, powstaje prawdziwy groch z kapustą, gdzie mało co jest rozwiązywalne, choć niestety nieodwracalne. Można się oczywiście bawić w detektywa, ale w końcu, kto z nas zna odpowiedzi na abrakadabry, które niesie nam życie? Wypadałoby powtórzyć za autorem: pewniki są śmiertelne. Imponderabilia są nieśmiertelne.