Entropia

Lekka rozmowa współpracowników i nagle łup! przerażająca scena. Tak zaczyna się "Entropia", która właśnie w taki sposób - łącząc obyczajowy spokój ze śledztwem - zaprowadzi nas do miejsca, w którym dzieje się skrajne zło. To trzecie spotkanie z Alicją Mort, która wprawdzie nie jest już policjantką, lecz nie wyzbyła się 'psiej' intuicji i talentu do wykrywania winnych. A dodatkowym impulsem do działania w tym konkretnym przypadku jest fakt, że ktoś ewidentnie chce, by to właśnie Alicja podążyła za pozostawionym tropem. Bohaterka ma za sobą trudne życie, serię błędnych strat i rozczarowań, zawiezione zaufanie, niezaleczone rany. Dodatkowo dręczą ją wyrzuty sumienia, które także tutaj zostaną dokarmione dwoma przypadkami. Nie jest kobietą ufną, choć otwiera się w rozmowach z przyjaciółką i panią prokuratur, na pewno jest uparta i bezkompromisowa. Gdy przyjdzie miłość, będzie wobec niej podejrzliwa, gdy wskazówki powiodą na Lubelszczyznę, bez wahania wskoczy w ogień, by rozwijać dramatyczną zagadkę. Bartosz Szczygielski poprowadzi nas przez niespodziewaną miłość i brutalną prawdę, przez ostre dyskusje i działania, od których nie ma ucieczki. Ktoś poświęci życie by ratować inną osobę, ktoś da się zmanipulować, ktoś zawoła o pomoc do Alicji z miejsca, gdzie prawo i opieka stają się bezprawiem. To nie jest sensacja, która ma nas powalić brutalnymi scenami, choć bywają momenty fizycznego bólu, które zaciskają oczy i pięści. Owszem, dzieje się fizyczne zło, tak, otwierają się stare rany i powstają nowe. Ale to, co najgorsze, wydarza się za sprawą kłamstwa. Najpodlejszy typ ludzi to ten obiecujący pomoc i troskę, wyciągający rękę i składający obietnice, by potem łamać je celowo i ze skrajną bezwzględnością. Najgorsi to ci, którzy za nic mają zawodowe powinności, złożone obietnice i zwykle, ludzkie współczucie. Oszustwo, wykorzystywanie pozycji i okazji, wywlekanie z koszmaru by wtrącić na dno rozpaczy i upodlenia. O tym jest ta książka - czasem jasna miłością i przyjaźnią, współpracą i ogromem poświęcenia, czasem mroczna jak sam człowiek. Polecam. Katarzyna dziękuję Wydawnictwu Czwarta Strona