Emil i my. Monolog wielodzietnej matki

Bardzo ważna dla mnie książka. Z jednej strony w moich odczuciach odnośnie macierzyństwa, pracy opiekuńczej, poszukiwaniach intelektualnych, balansowaniu między domem, a światem, była tak bardzo bliska moich własnych doświadczeń, przemyśleń, tropów. Z drugiej otwierała mi oczy na przestrzeń zupełnie mi nieznaną - doświadczenie niepełnosprawności własnego dziecka, mierzenia się ze sobą i ze światem w tym wszystkim. Cenię dzieła kultury poszerzające moje spojrzenie na świat, rozwalające moje własne ograniczenia intelektualne, przesądy, schematy myślenia. Te które skłaniają mnie do zastanowienia się nad samą sobą i stają się niejako lustrem. I tutaj to odnalazłam.