Elementy orientalne w diecie Europejczyków

Tematyka niniejszego tomu nawiązuje do wspólnego źródła wszystkich kultur europejskich, jakim była cywilizacja śródziemnomorska. To z tego obszaru, na którym najwcześniej powstały rozwinięte państwa, pochodziły tradycje kulinarne, które upowszechniły się później w Europie Zachodniej, Środkowej i Północnej. Najpoważniejszą rolę odegrało w tym procesie Cesarstwo Rzymskie. Za jego pośrednictwem trafiły do innych obszarów Europy zarówno rośliny jadalne, uprawiane lub pozyskiwane na obszarach nad Morzem Śródziemnym, a także na terenach Afryki i Azji, jak i wiedza o sposobach ich wykorzystywania. Tą samą drogą upowszechniła się wiedza o roślinach leczniczych, jak również one same. W życiu codziennym Europejczyków, ze względu na klimat i strukturę upraw, od najdawniejszych czasów istotną rolę odgrywały importowane produkty spożywcze, sprowadzane z obszarów o cieplejszym klimacie, na których było możliwe (przy zapewnieniu odpowiedniego nawodnienia) prowadzenie gospodarki rolnej przez cały rok. Przez wiele miesięcy w roku możliwe było także pozyskiwanie różnego rodzaju surowców, wykorzystywanych często zarazem i jako przyprawy, i jako leki.