Elektryczne perły

Moje trzecie spotkanie z nadkomisarzem Drwęckim wypadło bardzo dobrze. Akcja książki toczy się 1929 roku. Nasz bohater trafia na trop okrutnych zbrodni, a poszlaki niezbyt podobają się warszawskim urzędnikom, zostaje więc w trybie natychmiastowym oddelegowany do Poznania. Ma tam czuwać nad zabezpieczeniem dzieł sztuki podczas Powszechnej Wystawy Krajowej. Jerzy nie czuje się zbyt dobrze na wygnaniu, ale tylko do czasu gdy zdaje sobie sprawę, że w morderca, który przysporzył mu kłopotów, również postanowił odwiedzić stolicę Wielkopolski. "Elektryczne perły" to jak na razie najlepsza część cyklu o nadkomisarzu Drwęckim. Podobnie jak w poprzednich tomach opis epoki jest ciekawszy niż sama intryga kryminalna. Ona jest tutaj tylko tłem. Nie przeszkadzało mi to jednak. Autor po raz kolejny wplótł w akcję powieści autentyczne postaci lat 20 i 30. Mamy więc tutaj, oprócz jak zawsze świetnego Franca Fiszera, Boya-Żeleńskiego, Wieniawę, Tuwima i kilku innych znanych artystów. W książce pojawia się dużo humoru, co jest kolejnym plusem. Można trochę narzekać, że mało kryminału w kryminale, ale mi się podobało i z chęcią sięgnę po kolejne tomy. Polecam.