Elegia renesansowa. Przemiany gatunku w Polsce i w Europie

Książka prezentuje pierwsze monograficzne ujęcie łacińskiej elegii renesansowej. Przemiany w obrębie elegii greckiej i rzymskiej oraz dzieje refleksji genologicznej (od Platona po wiek XVII) stanowią podstawę do omówienia i klasyfikacji gatunku w dobie jego nowożytnego rozkwitu. Najbardziej charakterystyczne zjawiska europejskiej elegii miłosnej i lamentacyjnej posłużyły za tło dla przedstawienia gatunku w polskim kręgu kulturowym. Ta szeroka perspektywa współcześnie powstającej literatury łacińskiej daje nowe możliwości odczytania elegijnych dzieł poetów tej miary, co Klemens Janicki czy Jan Kochanowski. Ujęcie komparatystyczne pozwala też na przyznanie właściwego miejsca polskim elegikom w gronie europejskich twórców poezji nowołacińskiej