Ekomąż

Opowieść nierówna: początek ma stępiony grot satyry, natomiast potem autor wrócił do formy, prawie, bo mimo wszystko jest słabiej niż w Ekożonie. No i zniecierpliwiony czytelnik może porzucić książkę zanim dojedzie do znanych klimatów. Ja porzucam tylko gdy już naprawdę nawet przestaję być ciekawa jak się skończy, więc doczytałam do końca, z czego się cieszę. Miło wierzyć, że nawet bardzo oporni są zdolni do autorefleksji, szkoda tylko że dopiero po trzęsieniu ziemi, niektórym mniej opornym wystarczy taka książka i nieco autoironii.