Egzystencjalna dialektyka Boga i człowieka

Z Posłowia tłumacza: Filozof-egzystencjalista, który jest teistą, musi poruszyć problem relacji Boga i człowieka. Dialektyka tych relacji, rozpatrywana na płaszczyźnie egzystencjalnej, przedstawia się inaczej, niż w tradycyjnym podejściu, bazującym na filozofii greckiej, zwłaszcza na Arystotelesie. Bóg filozofów nie jest Bogiem Biblii i żywej wiary. Bóg filozofów jest Absolutem pozostającym w opozycji do świata. Bóg Biblii i wiary jest Bogiem życia, pozostającym w bezpośredniej relacji do świata i człowieka, często dramatycznej, jak w wypadku Jakuba z Bogiem (Rdz 32, 29-31). Relacja ta osiąga największe napięcie w chrześcijaństwie, gdyż Bóg przekraczając siebie samego wkracza w dzieje człowieka jako Bogoczłowiek. Stąd też napięcie relacji Boga i człowieka osiąga w chrześcijaństwie najwyższy poziom. Bóg tęskni za swoim Innym, którym jest człowiek stworzony na obraz i podobieństwo samego Stwórcy. (...) SPIS TREŚCI: 5……….Wstęp Rozdział I 9……….Niezbyt pobożne rozmyślania. Krytyka chrześcijaństwa. Krytyka objawienia Rozdział II 23……….Dialektyka Boga i człowieka w myśli niemieckiej. Znaczenie Nietzschego. Dialektyka Trójcy Rozdział III 41……….Rozwój i nowość Rozdział IV 47……….Lęk Rozdział V 52……….Cierpienie Rozdział VI 64……….Zło Rozdział VII 72……….Wojna Rozdział VIII 80……….Człowieczeństwo Rozdział IX 92……….Duchowość Rozdział X 99……….Piękno Rozdział XI 106……….Nieśmiertelność Rozdział XII 117……….Mesjanizm i historia Rozdział XIII 127……….Religia Ducha. Pobożne rozmyślanie Rozdział XIV 132……….Koniec rzeczy i nowy eon Posłowie tłumacza 137……….Jakub i Bóg 138……….Indeks osobowy