Dziwny Zachód

Zaskakująco bardzo dobra książka, z pełną przygód i poprowadzoną w dobrym tempie fabułą. To swoista, ale naprawdę dobrej marki, mieszanka klasycznego westernu z fantastyką, subtelnie balansującego pomiędzy wątkami historycznymi wojny secesyjnej i fikcją literacką „wspartą” magią i nadprzyrodzonymi mocami zamieniającymi „dzikość” w „dziwność”. Fabuła książki wciąga od samego początku, interesujące pełnokrwiste postaci (zwłaszcza młodego koniokrada oraz starego łowcy nagród),świetnie oddany realizm Dzikiego Zachodu, niesamowite przygody, krwawe walki, rosnące napięcie, magia oraz upiory i stwory niczym z horroru. To wszystko powoduje że czytelnik wsiąka w książkę bez reszty a tempo opowieści zdaje się przyspieszać z każdą stroną, tak że trudno się od niej oderwać. Bardzo mi przypadł do gustu styl pisania autora, który potrafił przenieść mnie na kilka godzin w pustynną przestrzeń Teksasu, do starych saloonów, zatęchłej piwnicy czy do pędzącego pociągu, i zanurzyć się w klimat jego Dziwnego Zachodu. Może zakończenie do którego w książce zmierzamy w szaleńczym tempie nie jest powiedzmy „spektakularne” (tu czułem się delikatnie zawiedziony) ale całość wypada naprawdę dobrze. Przy tej lekturze nie można się nudzić, wręcz przeciwnie czas mija bardzo szybko. Polecam. Chętnie bym sięgnął po kontynuację gdyby była.