Dziewczyna z porcelany

Jest to, w ostatnim czasie, kolejna książka, po którą sięgnęłam "w ciemno", sugerując się tylko nazwiskiem autorki. I tak jak poprzednie lektury pani Olejnik, ta również mnie nie zawiodła. Każda jej kolejna książka jest zupełnie inna od poprzedniej i za każdym razem zaskakuje. Gdy wydaje się już, że przy takiej ilości książek z tego gatunku, nie można wymyślić niczego nowego, pani Agnieszka znajduje pomysł na fabułę, która zawiera tyle różnych zawiłości, tajemnic, rozterek i konfliktów, że nie sposób się od niej oderwać. Autorka, porusza wiele kwestii, skupiając się na miłości, nie tylko tej romantycznej, ale także braterskiej i macierzyńskiej. Wyśmiewa zakłamanie i próżność, wskazując na to, co jest najważniejsze i czym należy się kierować. Pokazuje jak w jednej chwili może zmienić się całe ułożone życie, plany i priorytety. Pomysł na tajemnicę rodzinną może i wydaje się mało wiarygodny, ale za to jakże oryginalny. Książkę czyta się naprawdę dobrze i szybko. Za szybko, albo po prostu jest za krótka, bo chciałoby się więcej.