Dziewczyna, która czuła zbyt mocno

„Dziewczyna, która czuła zbyt mocno” to książka bardzo emocjonalna — taka, która trafia w wrażliwość czytelnika i zostaje w głowie na dłużej. To historia o uczuciach, które bywają przytłaczające, o potrzebie zrozumienia i o tym, jak trudno odnaleźć się w świecie, kiedy przeżywa się wszystko intensywniej. Najbardziej poruszyło mnie to, jak autorka pokazuje wewnętrzny świat bohaterki — bez oceniania, za to z dużą czułością i autentycznością. Styl jest lekki, ale niesie sporo emocji i refleksji o relacjach, granicach oraz akceptowaniu siebie. To książka spokojna, momentami bolesna, ale jednocześnie dająca poczucie, że w wrażliwości nie ma nic złego. Dla mnie to lektura o byciu „za bardzo” w świecie, który często oczekuje, żeby być „mniej”. Nie jest to historia nastawiona na akcję — bardziej na emocje i przeżycia — dlatego najlepiej trafi do osób, które lubią książki refleksyjne i bardzo osobiste.