Dziewczyna bez serca

Matylda, od dawnych koleżanek ze studiów dostaje dziwne zlecenie, jej zadanie to odkryć tajemnicę zawodowego kłamcy. Zabawny, uroczy czaruś, wyraźnie gra kogoś innego. Tylko, kim naprawdę jest ten, kogo on udaje? Matylda nie da się nikomu oszukać, ona jest, jak wykrywacz kłamstw od razu wie, gdy dany delikwent nie mówi prawdy. Problem pojawia się wtedy, kiedy sama zaczyna oszukiwać… własne serce. Bo czy można być obojętnym, gdy na naszej drodze staje autor bestsellerowych powieści, na dokładkę przystojny, inteligentny i dowcipny. Gdy bierzemy książkę do ręki to, widzimy piękną młodą dziewczynę i wtedy zadajemy sobie pytanie, czy tak piękna istota może być bez serca? Jednak, gdy zaczynamy zgłębiać fabułę, to już na pierwszych kilku kartkach otrzymujemy informacje, które dają do myślenia. Matylda nie jest typową młodą kobietą, nie ma przyjaciół wśród rówieśników, nie lubi być dotykana, utrzymuje dystans w komunikacji i relacjach społecznych, ale posiada niesamowity dar. Matylda nikogo nie udaje, mówi, co myśli, szczerość jest najważniejsza, ale nie zawsze jest to cecha mile widziana przez otoczenie. Uważam, że cała historia tworzy świetny wachlarz emocji, zapakowany w uroczą okładkę. To historia o miłości, która na pozór jest niemożliwa, ale w życiu wszystko jest możliwe, bo miłość nie wybiera, pojawia się niespodziewanie. Pod przykrywką szczerej, bezpośredniej dziewczyny Jagoda Wochlik stara się nam przekazać bardzo ważną kwestię, jaką jest akceptacja osób z zaburzeniami. Autorka przypomina nam, że nasze życie jest pełne niespodzianek, na które nie mamy wpływu. Koleje losu, które ciągle nas zaskakują, różnymi zdarzeniami. ,,Dziewczyna bez serca'', opowieść o inności, trudnościach w akceptacji ludzi z różnymi zaburzeniami, o braku zrozumienia, ale też o poczuciu osamotnienia i niespodziewanej miłości. Jedyny minus to otwarte zakończenie-, za czym nie przepadam.