Dziewczę z Gliwic i inne opowieści o oblężeniu Gliwic w czasie wojny trzydziestoletniej

Cierpienia miłości, ojcowska tyrania i podstęp odrażającego zalotnika – a w tle oblężenie Gliwic podczas wojny trzydziestoletniej i heroiczna śmierć bohaterki. „Dziewczę z Gliwic” – najnowsza publikacja Muzeum w Gliwicach, pozwoli nam cieszyć się urokiem trzech staroświeckich powieści spod znaku płaszcza i szpady. Rozkwita w nich romans, jest obowiązkowy czarny charakter, a nam – czytającym – jak gliwickim pensjonarkom sprzed wieku – łza może zakręcić się w oku. Trzy powieści i jeden historyczny szkic, pomieszczone w tym tomie, powstały w latach 1832, 1911, 1927 i 1940. Powieści zdążyły do chwili obecnej mocno zwietrzeć, nigdy zresztą nie zaliczały się do pierwszej ligi literatury regionalnej; szkic nie do końca odpowiada obecnym wymogom stawianym przed artykułem naukowym. Czemu więc przypominamy i przekładamy na język polski te staroświeckie dziełka zapomnianych niemieckich autorów: Adolpha Hänischa, Hugo Gnielczyka-Eichhofa, Hermanna Ehrena i Oswalda Völkela? Odpowiedzią jest wspólny mianownik, łączący te tak bardzo różne prace: oblężenie Gliwic w dobie wojny trzydziestoletniej. Ten drobny epizod owej wojny, główny motyw prezentowanych tekstów, stał się z czasem bodaj najważniejszą gliwicką legendą, jak mało która opowieść wpisaną w pamięć kulturową społeczności miasta nad Kłodnicą. /Wybór i tłumaczenia: Krzysztof Żarski i Sebastian Rosenbaum/