Dziennik pocieszenia

Książka pt. "Dziennik pocieszenia" zaintrygowała mnie, dlatego chciałam szybciutko zagłębić się w treść. Autor Wojciech Bonowicz rozpoczyna opisem wnikliwej obserwacji otaczającej go okolicy, swojego miejsca zamieszkania. Nostalgia, w sposób automatyczny, może udzielić się czytelnikowi i zadziałać kojąco. Wspomina swoje podróże "bees and breakfasts". Porównuje osobiste ciekawe spostrzeżenia z innymi autorami, min. z Sándor Márai. W kolejnych rozdziałach porusza różne zagadnienia, jakby odlegle od siebie, ale wszystkie w zawoalowany sposób, dotyczą naszego życia i naszych przyszłych pokoleń. Konfrontuje to wszystko z klasycznymi, historycznymi dziełami, z poezją włącznie. Znaczącą część informacji zawartych w książce, znamy z naszej codzienności, ale nie wszyscy to zauważamy i zapamiętujemy. Lektura ta, wbrew pozorom, niesie głębszy przekaz. Co czytać i jakich autorów, to już nasz osobisty wybór. "Literatura zrodzona z niepokoju czy poczucia bezradności nie musi wcale wpędzać czytających w bezradność". Polecam wszystkim, którzy nad smutek stawiają pragnienie cieszenia się życiem🤗💚🍀 Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Znak📗📖😊