Dziennik mojego głodu

#sztucznymaraton Edyty - @literatunek i książka na październik w #pusztystyklubksiążki Ani z kanału @książkamikaze Bardzo podoba mi się wydanie tej książki - miękka okładka ze skrzydełkami, papier, wielkość czcionki i rozmieszczenie tekstu na stronie. To jak książka się otwiera przy czytaniu. Wszystko to wpływa bardzo na komfort lektury. Tak powinno się wydawać książki Natomiast co do treści to już nie mam w sobie aż tak entuzjastycznych uczuć, co przyznaję z żalem, bo bardzo chciałam mocno polubić tę powieść. Jest to debiut autorki i może stąd biorą się problemy jakie dostrzegam. Autorka porusza bardzo dużo - za dużo jak na taki krótki tekst i umiejętności pisarskie - ważnych tematów i problemów, jednak żaden z nich nie został w mojej ocenie pogłębiony, przedstawiony ciekawie. Jest tutaj wątek wampira, jedzenia i etyki związanej z jedzeniem. Zastanawiamy się czy to co jemy nas określa i w jaki sposób. Jest wątek trudnych relacji z matką, choroby matki. Wątek odmienności i ukrywania jej w społeczności w której się żyje. Wątek wchodzenia w dorosłość, wątek tożsamości rasowej - czy tożsamości w ogóle - bohaterka Lyd jest pół wampirem. Wątek sztuki i ekspresji siebie poprzez sztukę. Motyw molestowania i konsekwencji z tym związanych dla ofiary i sprawcy "Na papierze" brzmi to niesamowicie ciekawie jednak egzekucja tych wątków rozczarowuje, rozpada się w szwach. Lepiej dla tej powieści zrobiłoby wybranie np. dwóch z tych wątków i ich pogłębienie. Pisanie w krótkiej formie i naszpikowanie różnymi tematami krótkiego tekstu wymaga naprawdę dużych umiejętności i w mojej ocenie Claire Kohda temu zadaniu nie podołała. Fabularnie też nie było to dla mnie ciekawe, angażujące, raczej wręcz nużące. Myślę jednak, że warto śledzić przyszłą twórczość autorki, gdyż jest potencjał na to że kolejne dzieła będą lepsze To co mi się podobało w fabule to pomysł związany z wampiryzmem czyli spożycie kriw równa się przyjmowanie doświadczeń, obrazów zżycia dawcy krwi oraz wątek Baby Jagi - jej powiązań z wampirem