Dzień za dniem

Powieści Davida Levithana poznałam niedawno, niemniej żałuję, że nie sięgnęłam po nie wcześniej. Książki tego autora są napisane w sposób bardzo kreatywny, widać w nich pasję do literatury. Ten autor cechuje się niebywałą lekkością pisania, zgrabnie operuje słowem, a przy tym jego styl jest naprawdę wciągający. Historia, którą napisał od początku skradła moje serce i sprawiła, że ciężko było mi się od niej oderwać. „Dzień za dniem” to powieść o ciekawym schemacie. Mianowicie, główni bohater każdego dnia budzi się w ciele innej osoby i tak musi przeżyć swój dzień. Główny bohater nie może zaplanować kim będzie jutro. Wszystko odbywa się losowo, nie wie kim będzie, nie wie gdzie się obudzi. Główny bohater czuje się dziwnie ze sobą, myśli, że jest jedyną osobą z taką przypadłością. Główny bohater nie ma pojęcia, że takich jak on jest więcej. Nie tylko on żyje jako ktoś inny z dnia na dzień. Czy uda mu się poznać inne takie osoby? Czy to pomoże mu zrozumieć swoją przypadłość? Czy ta świadomość pomoże w walce z samotnością? Trzecia część cyklu jest tomem, który opowiada o naturze ludzkiej duszy, tym, co tkwi głęboko w nas, w naszej psychice. Przyznam, że ta część jest moją ulubioną. Udało mi się lepiej poznać głównego bohatera, zrozumieć jego zmagania z rzeczywistością, a trzeba przyznać, że ta przypadłość jest wyjątkowo uciążliwa. „Dzień za dniem” to powieść, która wciąga czytelnika. Opowiada o ludzkiej naturze i problemami, z którymi się zmagamy. Mimo, iż nie ma tu obszernego wątku romantycznego, to powieść jest ciekawa. Nie brak w niej emocji i napięcia. Książka pozwala nam zrozumieć niektóre sprawy i bardzo mi się podobała. Polecam!