Dzień jak dzień

W końcu udało mi się przeczytać to krótkie opowiadanie i szczerze mówiąc, wiele dotąd nie straciłam. Chyba jestem zbyt mało romantyczna na takie opowiastki ;) Wolę rozkładające się zwłoki i śledztwa. Mając już w ręku kolejny tom o doktorze Hunterze ciężko jest mi docenić możliwość ponownego spotkania z głównym bohaterem, jaką dał nam autor tworząc to opowiadanie. Ot taki krótki przerywnik w oczekiwaniu na kolejną część. Ciężko ocenić, bo właściwie nic ciekawego w tym opowiadaniu nie ma, możne sięgnąć jedynie dla samego Huntera - kolejny element układanki z jego przeszłości wskoczył na swoje miejsce. Ale bez tych informacji też można żyć, więc specjalnie nie namawiam.