Dzień dobry, Panie Profesorze

Alex Blimore od zawsze fascynował ludzki umysł. Dlatego wybierając kierunek studiów, nie zastanawiałam się i wybrała Nauki społeczne na Uniwersytecie Campford. Jednak dziewczyna nie wiedziała, jak ta decyzja bardzo zmieni jej życie. Gdy poznaje Chrisa Millera, swojego przystojnego i pewnego siebie profesora, ich relacja szybko zaczyna zacierać granicę uczennica, nauczyciel. Jakie kłopoty to na nich sprowadzi? Czy poradzą sobie z przeciwnościami losu? "Dzień dobry Pani Profesorze" to książka dla fanów motywu age gap. Autorka już na początku historii funduje nam niezły emocjonalnym rollercoaster, dawkuje nam informacje i trzyma w niepewności. Jej lekkie pióro i przyjemny styl, nie pozwalają oderwać się od lektury, dlatego przeczytanie zajęło mi tylko jeden dzień. Nie pozwalająca się nudzić historia, która przyprawia o szybsze bicie serca. Nieprzewidywalna, trzymająca w napięciu opowieść o dwójce ludzi, których uczucie nie powinno się nigdy pojawić. Fabuła skonstruowana jest tak, że już od pierwszych stron, książka wciąga nas w swoje sidła i nichce wypuścić do ostatniej chwili. Oprócz miłych momentów znajdziemy również te mniej przyjemne. A jakie? Poznajcie je sami. Bohaterowie są świetnie wykreowani i przyznam, że cudownie było ich poznać. Zakończenie zostawia w osłupieniu i złości do autorki, bo jak tak można zakończyć książkę. Ja spędziłam bardzo przyjemne chwile z tą historią i naszymi bohaterami. Polecam ❣️